Veilig internet volgens Barbie

Door Niels Huijbregts, 13 November 2007

Zo zou Frattini vast het hele internet graag zien: Mattel beschermt meisjes tegen de gevaren van het internet op de nieuwe site BarbieGirls.

De site is gemaakt als aanvulling op een mp3-speler in de vorm van een kokette manga-pop. Meisjes kunnen er kletsen en elkaar kadootjes geven. Barbiegirls heeft een ingewikkeld systeem bedacht om de jeugd voor vervelende dingen te behoeden: de site is pas toegankelijk nadat ouders toestemming hebben gegeven en in de chatbox kunnen alleen standaard zinnetjes gezegd worden die Mattel van tevoren heeft bedacht.

Wil je meer dan dat, dan moet je met je mp3-pop naar het huis van je vriendin die ook zo’n pop heeft. Door de ene pop in het docking station van de andere pop te zetten, wordt je best friends en kun je wederom nadat je ouders toestemming hebben gegeven persoonlijk met elkaar chatten. Niet met standaardzinnetjes, je mag helemaal zelf bedenken wat je wilt zeggen.

De persoonlijke chat gebruikt wel een whitelist. Wanneer je een woord gebruikt dat niet op die lijst staat, wordt het bericht geblokkeerd. If you happen to use a word that’s not on our list (even if it’s not a bad one), it will get blocked, too. But don’t worry — we’re always adding new words!

Zo blijven de meisjes braaf en leren ze bovendien juist spellen!

Bewaarplicht Duitsland goedgekeurd

Door Niels Huijbregts, 13 November 2007

Op 9 november stemde het Duitse parlement met grote meerderheid vóór het wetsvoorstel Telekommunikationsüberwachung und Vorratsdatenspeicherung, zoals de bewaarplicht in Duitsland wordt genoemd. Duitse telecomproviders moeten vanaf 2008 datum, tijd, duur, beller en gebelde van alle telefoongesprekken opslaan. Bij mobiele gesprekken moet bovendien de locatie van de beller worden vastgelegd. Van internetters wordt opgeslagen wanneer, hoe laat en hoe lang ze online waren en welk IP-adres ze gebruikten. Van elke e-mail moeten verzender en ontvanger en andere headers worden geregistreerd. Na de goedkeuring door het parlement moet de wet nog worden ondertekend door de Bondsraad en de president van Duitsland. Dat zal waarschijnlijk voor het einde van het jaar gebeuren.

Anders dan in Nederland werd in Duitsland hevig geprotesteerd tegen het wetsvoorstel. Duitsers gingen massaal de straat op om te demonstreren, onder leiding van de actiegroep Arbeitskreis Vorratsdatenspeicherung. Die kondigde direct aan een officieel bezwaar tegen de wet in te zullen dienen. De wet is strijdig met het in Duitsland wettelijk vastgestelde telecommunicatie-geheim en met de zelfbeschikking over persoonlijke informatie, vindt de actiegroep. Zodra de wet is aangenomen, zal daarom een rechter worden gevraagd, de nieuwe wet te toetsen.

De markt en de moraliteit

Door Jan Willem Ebbinge, 13 November 2007

Het kapitalisme worstelt met zichzelf. Na de val van de muur in 1989 dachten we dat het pleit beslecht was en dat het kapitalisme zich definitief als ideaal systeem had bewezen. Volstrekt onverwacht diende zich rond de eeuwwisseling echter een nieuwe vijand aan. Niet van buitenaf, maar van binnenuit. Inefficiëntie van de publieke sector had Reagan en Thatcher er al toe gebracht om de markt meer invloed te geven; ‘Government is not the solution to our problem, government is the problem.’

Maar hoe noodzakelijk de modernisering van de economieën in die tijd ook was, het middel van privatisering leidde tot niet veel beters dan de kwaal van de bureaucratie. Gedreven door aandeelhouderswaarde benutte het bedrijfsleven de toegenomen speelruimte opportunistisch. De publieke sector bleef en blijft als traditionele hoeder van de moraliteit het antwoord schuldig op de vaak immorele macht van het geld. Niet alleen de boekhoudschandalen rond Enron en Ahold, ook de recente machteloze en voortkabbelende discussies over topsalarissen en activistische aandeelhouders zijn daar voorbeelden van. Als antwoord op deze terecht als bedreigend ervaren ontwikkelingen heffen publieke instanties en belangenorganisaties het vingertje: het zou verboden moeten worden! In Nederland schieten de waakhonden en autoriteiten als paddestoelen uit de grond. De vakbeweging doet een tandeloos appèl op het ethisch besef van aandeelhouders en raden van bestuur. De Duitse auteurs Klaus Werner en Hans Weiss schreven hun ‘zwartboek’-reeks, waarin multinationals aan de schandpaal worden genageld. Van Naomi Klein, antiglobaliste avant-la-lettre en bestsellerauteur van No Logo, verscheen onlangs haar nieuwe boek The Shock Doctrine, waarin zij beschrijft hoe bedrijven zich in het verleden letterlijk van elektrische schoktherapie bedienden om meer vat te krijgen op het gedrag van de consument in het algemeen. Het is altijd fijn om, als iets niet goed gaat of je niet zint, een ander de schuld te geven. Beter is het echter, om je eigen rol in het geheel te analyseren en van daaruit aan verbetering te werken. In dat licht moet volgens mij ook het toekennen van de Big Brother Award voor pivacyschending aan ‘het publiek’ worden bezien.

Het antwoord op het gebrek aan moraliteit bij het internationale bedrijfsleven ligt immers niet bij regulerende overheden of praatsessies met aandeelhouders of bestuursvoorzitters om hen op hun verantwoordelijkheden te wijzen. Het antwoord ligt in de markt zelf. En wel bij de vraagzijde. Als die in staat is om de behoefte aan kwaliteit specifieker en hoogwaardiger te formuleren, volgt het aanbod vanzelf. Als de behoefte aan, laten we eens een voorbeeld nemen, hypotheken niet alleen wordt uitgedrukt in termen van rentepercentage, looptijd en noem de gebruikelijke voorwaarden maar op, maar ook in termen van milieubeleid van de aanbieder, beloningsbeleid van de top, privacybeleid, en waar de consument op dat moment nog meer waarde aan hecht, dan volgen vanzelf aanbieders die daarop ingaan. Mits de vraag groot genoeg is uiteraard. Consumenten zouden zich voor dat doel kunnen verenigen en in dialoog met elkaar kunnen bepalen aan welke waarden zij belang hechten. Op basis daarvan kan zo’n consumentenplatform de dialoog aangaan met aanbieders van alle mogelijke producten. En met de overheid, want de overheid zit te springen om burgerparticipatie maar weet niet goed hoe ze dat moet organiseren.

Wil zo’n platform een rol van betekenis spelen, dan moet het uiterst betrouwbaar zijn; openbaar, transparant en zonder financieel winstoogmerk. Vervolgens moet het een project worden dat door de mensen zelf wordt gemaakt en gedragen. En tenslotte moeten we beseffen dat we moeten samenwerken; niet alleen om zo’n initiatief van de grond te krijgen, maar ook in de dialoog met bedrijven en de overheid die erop volgt. Willen we het systeem veranderen, dan daar waar de dreiging vandaan kwam: van binnenuit.

Een bijdrage van Jan Willem Ebbinge

Jan Willem is mede-initiatiefnemer Democratisering van de Waarheid www.democratiseringvandewaarheid.nl